EVS - November 2019

Dieser Artikel ist dreisprachig.
This article is bilingual.
Bu yazı üç dilde yazılmıştır.

November: Zuhause

Die Zeit vergeht. Ich erinnere mich sehr gut an meine ersten Tage in Linz. Ich fragte mich, was mich wohl erwarten würde. Mit der Zeit wird vieles klarer. Ich versuche alles über die Schule und ihren Ansatz zu lernen. Und ich bilde mich mit verschiedenen Artikeln und Büchern über Erziehungspsychologie und Erziehungspädagogik weiter. Nun ist mein dritter Monat in der Schule zu Ende gegangen. Die drei Monate waren sehr lehrreich für mich; ich habe viele Erfahrungen gemacht. Wenn ich jetzt an den Grund denke, weshalb ich hier bin, wird mir klar, dass ich ihn leicht begründen und Schritt für Schritt realisieren kann. Was ich tue und was ich noch alles tun kann, fühlt sich gut an. Ich reise im Moment auch viel herum und lerne neue Leute kennen. Es erfüllt mich, andere Kulturen und Ansichten kennen zu lernen. Ich plane viele Städte im Umkreis von Österreich zu besuchen, da Linz (und auch Österreich:-) in Europa sehr zentral liegt. Wünscht mir Glück!

Was ist in der Schule los?
Es gibt zahlreiche Aktivitäten, wovon ich jetzt ein paar erzählen möchte: Ich habe begonnen „Türkisch“ anzubieten. Einige Kinder sind sehr interessiert, meine Sprache zu lernen. Ich habe mich auf das Erarbeiten von neuen Wörtern konzentriert und viele Listen mit Wörtern des täglichen Gebrauchs vorbereitet. Ich habe den Kindern auf Türkisch vorgesprochen und sie eingeladen zu erraten, wie das Wort auf Deutsch heißen könnte. So gibt es zum Beispiel das Wort „şeker“. Ich fragte sie: „An was erinnert euch dieses Wort?“ Die Kinder meinten „Zucker“ und es stimmte. So konnten sie Wörter dem Klang nach assoziieren. Ich habe ihnen auch gezeigt, dass die Buchstaben in beiden Sprachen fast die gleichen sind. Wir benützen „ş“ statt „sch“ und „ç“ statt „ch“. Diese Angebote haben mir viel Spaß gemacht. In weiterer Folge haben wir Memory gespielt und versucht, die Ausdrücke im Gedächtnis zu behalten. Es hat mich sehr überrascht, dass manche Kinder türkische Wörter in verschiedenen Kontexten verwenden konnten. Für die nächste Zeit plane ich eine Präsentation der Türkei und ein Quiz darüber. Ich hoffe, es wird den Kindern Spaß machen.

Jeden Monat haben wir ein paar wiederkehrende Angebote wie Englisch, Mathematik, Exkursionen, Kreatives Arbeiten und so weiter. Zusätzlich hatten wir diesen Monat viele Geburtstagsfeiern. Wir feiern Geburtstage auf eine ganz besondere Art. Es gibt einen Jahreskreis – sprich ein Puzzle bestehend aus Monatsteilen, Jahreszeiten und Beschriftungen, den die Kinder auflegen. Die Eltern kommen auch zur Feier und bringen Fotos von jedem Lebensjahr des Geburtstagskindes mit. Zu Beginn wird eine große Kerze angezündet, welche symbolisch für die Geburtsstunde steht. Dann wird für jedes Lebensjahr eine kleine Kerze angezündet und ein Foto herumgereicht. Dazwischen geht das Kind einmal mit einer kleinen Weltkugel in der Hand im Kreis herum. Am Ende wird auf Wunsch des Kindes noch ein Lied gesungen und danach gibt es Kuchen.
Die Eltern sind stark in den Alltag der Schule eingebunden. Sie machen Angebote, nehmen an Aktivitäten teil und haben organisatorische Aufgaben.
Beispielsweise gibt es ein Kreativ-Angebot von Nicole, das für mich sehr bewusstseinserweiternd war. Sie brachte viele verschiedene Materialien mit. Die meisten davon waren recycelt oder natürlich, wie Zweige, Blätter, Plastikflaschen, Karton, Moos etc. Die Kinder nutzten diese, um Gebilde oder Gebäude zu kreieren.

Ich habe einige Pflichten und Aufgaben in der Schule, eine davon ist es, im Garten das Laub zu rechen. Ich tue es fast jede Woche, und immer noch fallen mehr und mehr Blätter von den Bäumen herab. Manchmal bieten mir die Kinder ihre Hilfe an. Das finde ich sehr nett von ihnen und auch wenn sie nicht viel tun können, fühle ich mich glücklich und unterstützt.

Danke,
Muhammed Refik TEKELİ

 

November: Home

The time is passing. I remember the first days that I came to Linz very well. I had many questions in my head about what is waiting for me, I wondered about many things. But with time, everything got clearer. I tried to learn everything about the school and the approach. And I am supporting myself with different articles and books about educational psychology and pedagogy. And right now, I finished my third month at Freie Schule Linz. These three months were very fruitful for me, I learned many things. Now when I think about the reason why I am here, I can easily answer and I see that I realize it step by step. It is always giving me the enthusiasm to feel what I am doing and that I am able to do it. Also, I am travelling and meeting new people. Discovering different cultures and viewpoints is making me really excited. I am planning to visit cities in the neighbourhood of Austria, because the location of Linz (and also Austria) is really in the centre of Europa. Please, wish me luck.
So, what are we doing at school? We are doing many things; I will mention just some of them. First of all, I started to offer Turkish lessons for the children. Some of them are really interested in learning the Turkish language. I thought that I can start focussing on words. I prepared many word lists including daily basic words. Then I asked them to guess about their meaning. For example, we have a word called “Şeker” in Turkish; I asked them: ‘What does this word remind you of?’. They answered: “Zucker”, and it was correct. They could associate with some words according to their spelling. Also, I told them that Austrian letters and Turkish letters are almost the same. We use “ş” instead of “sch” and “ç” instead of “ch”. It was funny for me to offer Turkish lessons to them. We also played some memory games and tried to keep in mind the Turkish words. I was really surprised when some of the children told me some Turkish words in different contexts. And for the next days, I am preparing a presentation of Turkey and a quiz to introduce the country to the children. I hope it will be funny and useful.
Every month we have some regular offers such as English, math, outdoor activities, creative work, experiments and so on. In addition, we had a lot of birthday celebrations this month. We are celebrating their birthdays in a special way. We have month and season circles as a puzzle, the children build this puzzle and start the ceremony. There are candles; the big candle represents the birth of the children and the small ones represent each year that they lived. They light the candles according to their age; if the celebrating child is seven years old, it lights seven candles. Before lighting a candle, the child takes a world model and walks around the circle one time. This circle is representing one year. And their parents bring some photos, they tell the story of the photo and give the photo to all the participants in the circle.
In our school, parents are really involved in everything: they can make offers, they can join activities and are responsible for organizational stuff. Each Thursday we have the offer “creative work” with Nicole. For me, it was really mind-opening. There were many different materials and most of them were natural or recycled such as tree branches, leaves, plastic bottles, cardboard, pieces of wood etc. They built many different constructions such as houses.
I have some duties at school, one of them is to collect the leaves in the garden. I am doing it almost every week but in autumn, leaves keep falling. Sometimes, while I am collecting the leaves, some of the children ask me if I need help. That is really kind of them. Even if they can't do too much, I feel happy and supported.
Thank you,
Muhammed Refik TEKELİ

Kasım: Ev

Zaman geçiyor. Linz'e ilk geldiğim günleri çok iyi hatırlıyorum. Kafamda beni neyin beklediği ile ilgili birçok soru vardı, pek çok şeyi merak ettim. Ancak zamanla her şey daha da netleşiyor. Okul ve okulun takip ettiği yaklaşım hakkında her şeyi öğrenmeye çalıştım/ çalışıyorum. Ayrıca eğitim psikolojisi ve pedagojisi ile ilgili farklı makaleler ve kitaplar ile kendimi destekliyorum. Ve şimdi, üçüncü ayımı Freie Schule Linz'de bitirdim. Bu üç ay benim için çok verimli geçti, birçok şey öğrendim. Şimdi neden burada olduğumun nedenini düşündüğümde, kolayca cevap verebilirim ve adım adım hedeflerime yaklaştığımı görüyorum. Bir şeyleri yapabileceğimi hissetmek beni her zaman heveslendiriyor. Ayrıca seyahat ediyorum ve yeni insanlarla tanışıyorum; farklı kültürleri ve bakış açılarını keşfetmek beni gerçekten heyecanlandırıyor. Linz’in (ayrıca Avusturya’nın) konumu Avrupa’nın tam merkezinde olduğu için birçok Avrupa şehrini ziyaret etmeyi planlıyorum. Sizden bana bolca şans dilemenizi rica ediyorum.
Peki, okulda ne yapıyoruz? Birçok şey yapıyoruz; ben sadece birkaç tanesinden bahsedeceğim. Geçtiğimiz aydan itibaren Türkçe derslerine başladım. Çocukların çoğu Türkçe öğrenmek ile ilgileniyor diyemeyeceğim ancak bazıları farklı bir dil öğrenmeye gerçekten hevesli. Dili öğretirken, ki benim gibi dil öğretiminde deneyimi olmayan birisi Türkçe gibi zor bir dili anlatmaya çalışıyorsa, kelimelere odaklanılabileceğini düşündüm, böylesi daha kolay olacaktı. Günlük temel kelimeleri içeren birçok kelime listesi hazırladım. Sonra onların anlamlarını tahmin etmelerini istedim. Bu bir tahmin oyunuydu çocuklar için, yani kendi dilleriyle benzeştirmek durumunda kalıyorlar yahut kelimenin fonotiği onlar için ne çağrıştırıyor bunu aktarıyorlardı bana. Örneğin, “şeker” kelimesini göstererek, ve telaffuz ederek, onlara sordum: 'Bu kelime sana ne çağrıştırıyor?'. Bana “zucker” diye cevap verdiler, ki bu kelime şekerin Almanca’sıydı. Fonotiklerinin yanında kelimelerin harf dizilişlerinden de çıkarım yaptıkları oldu, bu durum benim için şaşırtıcıydı. Ayrıca onlara Avusturya ve Türk harflerinin neredeyse aynı olduğunu söyledim. “Sch” yerine “ş” ve “ch” yerine “ç” kullanıyoruz. Onlara Türkçe dersi teklif etmek benim için eğlenceliydi. Derslerin devamında ise bazı hafıza oyunları oynadık, oyunlarla Türkçe kelimeleri aklımızda tutmaya çalıştık. Bazen mutfakta bir şeyler yaparken yahut farklı bir aktivitedeyken bazı çocuklar bana gelerek Türkçe kelimeler söylüyorlar, bu da beni çok mutlu ediyor. Sonrasında ise Türkiye’yi tanıtmak için çocuklara on soruluk mini sınav hazırladım. Sorular ve cevaplar eğlenceliydi, çocuklara Türkiye ile ilgili yanlış bilinenleri fark ettirmeye çalıştım.
Her ay İngilizce, matematik, açık hava etkinlikleri, yaratıcı çalışmalar, deneyler vb. düzenli etkinliklerimiz oluyor çocuklar için. Bu ay içerisinde ise diğer aylardan daha çok doğum günü kutladık okulda. Doğum günlerini özel bir şekilde kutluyoruz, Montessori kutlaması. Ayların, mevsimlerin ve fotoğraflarının olduğu bir yapboz var. Bu yapboz yuvarlak ve ortasında da güneş var. Bakıldığında güneş sistemi, mevsim döngüsü ve ay döngüsü aynı anda görülüyor. Çocuklar bu yapbozu inşa ederek başlıyorlar. Sonrasında ise bu yapbozun etrafına diğer çocuklar halka oluyorlar. Sonraki aşamada ise çocuk mumları yakmaya başlıyor birer birer. En büyük mum yapbozun ortasına geliyor ve ‘varoluşu’ temsil ediyor, sonraki tüm yaşlar için ise birer tane mum yakılıyor sırasıyla. Her mum yakıldığında dünyanın bir maketiyle mevsimleri ve ayları gösteren yapbozun etrafında dönüyor doğum günü çocuğu. Sonrasında ise her yıla ait bir fotoğrafın hikâyesini anlatarak çevrede oturan arkadaşlarına uzatıyor. Böylelikle sembolik anlamda çocuğun şu anki yaşına kadar kaç kez güneşin dünya etrafında döndüğü, kaç mevsim geçtiği, kaç ay geçtiği ve yaşam öyküsü canlandırılmış oluyor. Ardında tabi ki doğum günü pastası yenilerek son buluyor.
Okulumuzda, ebeveynler gerçekten her şeyde aktif yer almaktadırlar: etkinlik teklifi yapabilirler, etkinliklere katılabilirler ve organizasyonel şeylerden sorumludurlar. Her Perşembe velilerden birisi olan Nicole ile “yaratıcı çalışma” teklifimiz var. Nicole ağaç dalları, yapraklar, plastik şişeler, karton, odun parçaları vb. birçok malzeme kullanarak çok güzel şeyler yapıyor, buraların Derya Baykal’ı. Nicole’nin etkinlikleri benim için her zaman hayranlık uyandırıcı oluyor.
Okuldaki görevlerimden birisi de bahçedeki yaprakları toplamak. Neredeyse her hafta yapıyorum ama malumunuz sonbaharda yapraklar düşmeye devam ediyor. Bazen, yaprakları toplarken çocuklardan bazıları bana yardıma ihtiyacım olup olmadığını soruyor. Bu benim için çok nazik bir davranış ve düşünce örneği. Çok fazla şey yapamasalar bile, kendimi mutlu ve desteklenmiş hissediyorum.
Teşekkür ederim,
Muhammed Refik TEKELİ

Muhammed ist unsere Freiwillige Helfer/ Volunteer im Schuljahr 2019/2020.

Erasmus+ Dieses Projekt wurde mit Unterstützung der Europäischen Kommission finanziert. Die Verantwortung für den Inhalt dieser Veröffentlichung trägt allein der Verfasser/die Verfasserin; die Kommission haftet nicht für die weitere Verwendung der darin enthaltenen Angaben.

Zurück