EVS - Dezember 2019

Dieser Artikel ist dreisprachig.
This article is bilingual.
Bu yazı üç dilde yazılmıştır.

Dezember: Vertieftes Lernen

Merhaba!

Der Dezember war meiner Meinung nach bis jetzt der intensivste Monat in diesem Schuljahr.
Erstens war ich sehr aufgeregt, da ich Geburtstag hatte. Bis jetzt habe ich diesen schon unterschiedlich erlebt, aber ich habe nie daran gedacht, ihn nach „Maria Montessori“ zu feiern. Anfangs dachte ich, es würde lange dauern und alle Kinder würden bis zum Ende der Zeremonie einschlafen. Aber dann haben mir unsere Lernbegleiter vorgeschlagen, eine verkürzte Feier zu machen, zum Beispiel indem eine Kerze 10 Jahre meines Lebens verkörpert und eine den Rest. Mir hat die Idee sehr gut gefallen und so habe ich ein paar Fotos und meinen Geburtstagskuchen vorbereitet. Es hat sich sehr gut angefühlt, mein Leben mit den Kindern zu teilen und ihre Fragen zu beantworten. Wie ich bereits in einem früheren Text erwähnt habe, hilft diese Art der Feier den Kindern, sich besser kennen zu lernen.

Und zweitens war es für mich ein neues Erlebnis, in die „weihnachtliche“ Atmosphäre einzutauchen. In der Türkei feiern wir Weihnachten nicht. Mich hat es trotzdem sehr interessiert. Ich habe den Advent kennen gelernt. Im Dezember ist eine besondere Stimmung auf den Straßen spürbar. Man kann es Feier, Festival oder die Vorfreude auf Christi Geburt nennen - wie auch immer - die Farben, Freude und Ganzheit sind definitiv erlebbar. Ich habe viele Geschichten über Weihnachten und die Bedeutung der Rituale gehört; ich bin also sehr tief in die Kultur eingetaucht. Unsere Kinder haben Weihnachtslieder mit Klavierbegleitung gesungen. Es war ein Genuss für mich, ihnen zuzuhören. Mein Lieblingslied ist: „In der Weihnachtsbäckerei“.

Was haben wir in der Schule sonst noch gemacht? Definitiv vieles!

Das erste, was mir in den Sinn kommt ist ein Rollenspiel der jungen Mädchen. Sie haben „Frisör“ gespielt und hatten einen eigenen Shop. Einige Kinder spielten Frisösen, andere ihre KundInnen. Als ich ihnen zusah, fragten sie mich, ob ich Kunde sein wollte und so habe ich am Spiel teilgenommen. Sie haben mein Haar gewaschen und gestylt. Ich war sehr zufrieden mit dem Ergebnis. Danach wurde es noch lustiger. Ich bekam das Angebot, selbst Frisör zu sein. Also habe ich nun die Haare meiner KundInnen gewaschen, geföhnt, gestylt und habe dazu verschiedene Accessoires verwendet. Es hat uns allen viel Spaß gemacht.

An einem Freitag haben wir die Schule verlassen um Kerzen zu ziehen. Mir gefallen solche Tätigkeiten - echte „Entstehungsprozesse“. Eigentlich ist das ganze Leben ja ein Prozess! Wenn man eine Kerze betrachtet, denkt man nicht gleich daran, wie diese gefertigt wurde, aber mir ist es wichtig, sich dessen bewusst zu werden. Wenn wir uns nur auf das Ergebnis fokussieren, vergessen wir die Prozesse und das Leben. Dies verändert viel im Verhalten, sowohl gegenüber den Kindern, als auch gegenüber Freunden und Verwandten. Es ist stark assoziiert mit dem, wie wir denken. Wenn wir uns also mehr auf den Prozess konzentrieren, werden wir zufriedener sein und unsere Erwartungen werden geringer. Es war also unsere Aufgabe, eine Kerze zu ziehen. Die Betreuer vor Ort gaben uns einen dünnen Faden und schon ging es los. Es gab zwei große Behälter mit Wachs. Wir haben unsere Fäden immer wieder eingetaucht, ungefähr hundertmal. Es brauchte Geduld. Wir mussten warten, bis die Kerzen kalt genug waren, um sie erneut einzutauchen. Nach ein paar Stunden waren die Kerzen schließlich fertig. Es war eine tolle Erfahrung für mich!

Vor einem Monat haben wir Post aus Spanien bekommen von Virginia, einer früheren Freiwilligen in der Freien Schule Linz. Diese beinhaltete eine Fülle an kreativen Post-, Weihnachts- und Glückwunschkarten. Also haben wir mit unseren Kindern ein Angebot gemacht und selbst Post- und Weihnachtskarten gestaltet und nach Spanien geschickt. Jetzt bin ich sehr gespannt auf die Reaktionen. Vielleicht ist es ja der Beginn einer Brieffreundschaft?

Zum Schluss möchte ich von der kleinen Weihnachtsfeier am letzten Schultag vor den Ferien berichten. Viele Eltern haben etwas zu Essen vorbereitet und mitgebracht. Es gab viele Dinge zu probieren, was mir sehr gefallen hat. Vor der Jause haben wir uns im Kreis getroffen und Weihnachtslieder gesungen. Und es gab eine Überraschung für uns Lernbegleiter: alle Eltern haben Weihnachtsgeschenke mitgebracht, von denen wir uns welche aussuchen durften. Ich habe mich sehr darüber gefreut! Es gab viele verschiedene Dinge wie selbstgestrickte Hauben, spezielle Tees, selbstgemachte Marmeladen und noch einiges mehr.

Danke für alles. Ich fühle mich schon fast wie zuhause.

Teşekkürler

December: Deep Learning

Merhaba!
In my opinion, December was the most intensive month in this school year. First of all, I was really excited because of my birthday. I celebrated my birthday in many different ways until now, but I have never thought that I can also celebrate my birthday with the Montessori method. I thought that it would take a long time and all the children would fall asleep at the end of the ceremony. But then, our teachers offered me to make a short version of that, for example, one candle for the first ten years and another for the rest. I really liked the idea and prepared some photos and also my birthday cake. It was really good to share my life with the children and to answer their questions. As I mentioned before, this method helps children to get to know each other better.
A new thing for me was feeling the atmosphere of Christmas. We do not celebrate Christmas in our country naturally, but I was always wondering about that. Then I started to learn about “Advent”. In December, you can feel the atmosphere in the streets. You can call it a celebration, festival or an exciting waiting for the baby Christ; but definitely you will feel the color, happiness, and holiness. I listened to many different stories about Christmas and the meaning of the rituals, I went deeply into the culture. Our children sang Christmas songs with the piano, it was a pleasure for me to listen to them. And my favourite one is “In der Weihnachtsbäckerei”.
What have we done at school? We have done many things.
The first thing I remember is a role play of the young girls. They played hairdresser, having a shop, some children were hairdressers and some children were customers. When I was watching them, they asked me if want to be a customer and I joined the game. They brushed my hair and styled it. I was really satisfied with my hairdresser. After that, things became even funnier, I got an offer to be the hairdresser. I washed their hair, dried it, styled it and used some accessories. It was really fun for all of us.
One Friday, we left the school for “Kerzenziehen”, which roughly translates as “candle making”. I really like things that remind us of the process. Actually everything in life is a process itself and sometimes you get to know things, that remind us very well. When you see a candle, most of the time you do not think about how it is made, but it is important to think about that. When we get used to focus on the outcome, we miss all the processes and life. It changes many things how you are behaving towards your children, friends, and relatives. It is strongly associated with how you are thinking. So if we focus more on the process itself, we will be more satisfied and our expectations will be reduced. We all had the mission to make a candle. The people working there gave us a small rope and we started. There were two wide caps full of hot wax. We submerged our ropes in the hot wax, maybe for a hundred times. It required patience, you need to wait until your candle got cold enough for the next submerge. After a couple of hours, we had finished our candles. For me, it was a great experience.
One month ago, we received mail from Spain from one of the previous volunteers in Freie Schule Linz, called Virginia. It contained many creative letters, Christmas cards, and cards for luck. Then we thought that we need to make an offer to make something creative to return to Virginia. We made many things with our children and wrote some wishes on the cards. And now I am really excited to experience her reaction to the cards that we sent. Maybe it means that we started to create a letter friendship?
And last, we made a small celebration for Christmas before the holidays. We all cooked something and brought it with us. There were many things to taste, it was really attractive for me. Before we tasted all the delicious things, we made a circle and sang Christmas songs. And also there was a surprise for us teachers, all the parents brought something for us as Christmas gifts. It was really nice, I felt so happy. There were many different things such as a hand-knitted hat, specials teas, homemade jams and so on.
Thank you for everything again, I felt like at home.
Teşekkürler

Aralık: Derin Bakış

Hallo!
Bu yazıda okuldaki yaptıklarımızdan ve yeni öğrendiklerimden bahsetmek istiyorum. Sanıyorum aralık ayı şimdiye kadarki en yoğun aydı benim için. Her şeyden önce, doğum günüm dolayısıyla gerçekten heyecanlıydım. Şimdiye kadar Montessori methoduyla yapılan birçok doğum günü kutlamasına katıldım, ancak benim de doğum günümü Montessori yöntemiyle kutlayabileceğimi hiç düşünmedim. Çünkü her yaş için bir mum yakıp seromoniyi tamamlamak çok uzun sürecek gibi geldi. Aslında korkum törenin sonunda tüm çocukların can sıkıntısından uykuya dalmasıydı. Bir gün doğum günümün yaklaştığını söylediğimde öğretmenlerden birisi bana Montessori kutlamasının kısa bir versiyonunu yapmamı önerdiler; örneğin ilk on yıl için bir mum ve geri kalanı için de bir mum. Fikri gerçekten beğendim ve kendi hayatımı anlatacağım fotoğraflarımı ve doğum günü pastamı hazırladım. Hayatımı çocuklarla paylaşmak ve benim hakkımdaki sorularını cevaplamak gerçekten çok güzeldi. Daha önce de belirttiğim gibi, bu yöntemin çocukların birbirlerini daha iyi tanımasına yardımcı olduğunu düşünüyorum. Bu benim için Aralık ayının ilk anısı.
Benim için en büyük ve yeni şeylerden biri de Noel atmosferini hissetmekti. Ülkemizde doğal olarak Noelimiz yok, ama bu süreci hep merak ediyordum. Sonra “Advent”in ne olduğunu öğrendim. Aralık ayında, atmosferi sokaklarda hissedebilirsiniz. Buna kutlama, festival veya bebek Mesih için heyecan verici bir bekleme diyebilirsiniz; ama kesinlikle rengi, mutluluğu ve kutsallığı hissedeceksiniz. Noel ve ritüellerin anlamı hakkında birçok farklı hikâye dinledim, kültürü derinlemesine hissettim. Çocuklarımız piyano ile Noel şarkıları söylediler, benim için onları dinlemek bir zevkti. Favori şarkım ise “In der Weihnachtsbäckerei”dır.
Peki, okulda ne yaptık? Birçok şey yaptık.
Hatırladığım ilk şey kız çocuklarının oynadığı kuaförlük oyunuydu. Kendilerine bir kuaför oluşturmuşlar: bazıları kuaför, bazıları kasiyer ve bazıları da müşteri olmuşlar. Onları izlerken müşteri olmak isteyip istemediğimi sordular ve bir anda oyuna dâhil oldum. Saçımı taradılar ve şekillendirdiler. Kuaförümden gerçekten memnun kaldım ve gitmeden önce ödemeyi de unutmadım. Bundan sonrasında işler daha da eğlenceli hale geldi, çünkü bana kuaför olmam teklif edildi. Ben de seve seve kabul ettim: saçlarını yıkadım, kuruttum, şekillendirdim ve bazı aksesuarlar kullandım. Hepimiz için gerçekten eğlenceliydi. Oyunlarına ve aslında hayal dünyalarına dahil olabiliyor olmak artık beni çok mutlu ediyor.
İkinci olarak aktaracağım “Kerzenziehen” yani “mum yapımı” diyebiliriz. Bize süreci, akışı hatırlatan şeyleri gerçekten seviyorum. Aslında hayattaki her şey sürecin kendisidir ancak bazı şeyler bize çok daha iyi hatırlatır bunu. Bir mum gördüğünüzde, çoğu zaman nasıl yapıldığını düşünmezsiniz, ancak bunu düşünmek önemlidir. Çünkü sonuca odaklanmaya alıştığımızda, tüm süreci ve aslında hayatı kaçırıyoruz. Nasıl düşündüğünüz, kafanızda bulunan kısayollarınız (shortcuts) ve düşünme yollarınız (pathways) çocuklarınıza, arkadaşlarınıza ve akrabalarınıza nasıl davrandığınızı çok büyük ölçüde etkiler. Dolayısıyla, sürece daha fazla odaklanırsak beklentilerimizi azaltarak hayatımızdan daha memnun oluruz. Mumdan yola çıkarak anlatılacak çok şey var aslında ancak şimdi konumuza dönelim. Hepimizin bir mum yapma görevi vardı. Bize kısa pamuklu bir ip verdiler ve başladık. Sıcak balmumu ile dolu iki geniş kap vardı; pamuklu iplerimizi sıcak balmumuna batırdık, belki yüzlerce kez. Bu iş sabır gerektiriyordu, mumun bir sonraki batırma öncesinde yeterince soğuyup soğumadığı anlamak ve bu süreyi bekleyebilmek için. Birkaç saat sonra mumlarımızı tamamlayabildik, bu etkinlik çok verimli geçti.
Okulda çocuklara İspanya'ya göndermek için kartpostallar ve Noel kartları oluşturma teklifimiz vardı. Ancak bu teklifimizi neden yaptığımızı anlatmam gerekiyor öncesinde. Bir ay önce, Freie Schule Linz’de geçmiş yıllarda görev yapmış İspanyalı Virginia’dan bir paket aldık. Pakette birçok yaratıcı mektup, Noel kartı ve şans/ uğur getirmesi için yapılmış kartlar vardı. Bu paketi almak bizi hem çok mutlu etti hem de heyecanlandırdı. Sonrasında biz de onlara bir şeyler hazırlayıp gönderme fikrine kapıldık. Etkinlikte çocuklarla birçok şey yaptık ve yaptığımız kartlara bazı dilekler yazdık. Ve şimdi gönderdiğimiz şeye karşı tepkilerini öğrenmek için gerçekten heyecanlıyım. Belki de bir mektup arkadaşlığı kurmuşuzdur, ne dersiniz?
Ve son olarak, tatilden önce Noel için küçük bir kutlama yaptık. Hepimiz bir şeyler pişirip yanımızda getirdik, küçük bir yerli malı oluşturduk. Gelen şeylerden birçoğu benim için çok cazipti. Tüm lezzetli şeyleri tatmadan önce, bir daire halinde büyük salonda oturduk ve Noel şarkılarını söyledik ve birbirimize iyi dileklerimizi ilettik. Ayrıca bu kutlamada bizim için, öğretmenler için, bir sürpriz oldu, tüm ebeveynler Noel hediyeleri olarak bize bir şeyler getirmişler. Bütün hediyeleri bir araya koymuşlar ve küçük bir hediye dağı oluşturmuşlar. Gerçekten çok güzeldi, kendimi çok mutlu hissettim. Örgü şapka, özel çaylar, ev yapımı reçeller gibi birçok farklı şey vardı. Hediyelerden ziyade böyle bir düşünce beni çok mutlu etti.
Her şey için tekrar teşekkür ederim, kendimi evimdeki gibi hissettim.
Danke

Muhammed ist unsere Freiwillige Helfer/ Volunteer im Schuljahr 2019/2020.

Erasmus+ Dieses Projekt wurde mit Unterstützung der Europäischen Kommission finanziert. Die Verantwortung für den Inhalt dieser Veröffentlichung trägt allein der Verfasser/die Verfasserin; die Kommission haftet nicht für die weitere Verwendung der darin enthaltenen Angaben.

Zurück